lunes, 11 de febrero de 2008

Tengo un sueño

Estoy tumbado dentro de un ataúd, cómodamente acolchado en blanco. Mecido suavemente en medio de un enorme océano, nada alrededor.

Tengo la conciencia disminuída, perdida muchas veces, por los días sin comer y por el sol en cara, que tanto me gusta.

Nadie me vendrá a buscar, el fin del fin está próximo, lo sé y lo prefiero. Y estoy tranquilo, disfrutando, cuan ícaro caído.

Nunca más volveré a interferir, a molestar jamás, va a ser una suerte para tod@s, incluso para mí, marcharme de esta forma tan placentera y discreta, sol y agua acariciándome hasta convertirme en polvo del desierto.

Lo siento por ti, mamá, sólo por ti. Pero no te preocupes, sólo es un sueño, otro sueño imposible, irreal.

2 comentarios:

A do outro lado da xanela dijo...

I have a dream, que dixo o outro.

todos os soños, por añadidura e extensión de significado son irreais...

...pero hai que ver o que entreteñen...

bico!

ourensan@ dijo...

biko!
pódese vivir sen sonhos?